Uh, oh! Ik moet op een dieet!

Ik had geschreven over dat ik naar de dokter ging toch? In ieder geval, ik ben er naar toe geweest. Vorige week woensdag. Ik weet het, ik weet het. Véél te laat! Ik was het gewoon straal vergeten! Excuses daarvoor en ik zal het nooit meer doen. Ik beloof het. Ik zat met mijn moeder in de auto en ik werd op een gegeven moment best wel zenuwachtig. Ik dacht; wat gaat hij allemaal doen, en zeggen. De perfecte manier om jezelf zenuwachtig te maken natuurlijk. Eerst hebben mijn moeder en ik nog tien minuten in Amersfoort rond gelopen op zoek naar de dokter. Toen we er eenmaal waren, moesten we eerst nog wachten in de wachtkamer (wel logisch, aangezien het een wachtkamer is), maar toen mochten we naar binnen. Hij had een groot bureau en een soort ligbed staan- hoe heten die dingen? Als je bij de dokter bent en je wordt onderzocht, moet je daar altijd op liggen- en we werden verzocht om op de stoelen te gaan zitten. Super nerveus ging ik zitten, maar ik probeerde mijn gezicht in de plooi te houden (of ik zag er gewoon heel mallotig uit, dat kan ook). Eerst vroeg hij op welke school ik zat enzo, gewoon de small talk. En toen moest ik nog vertellen waar ik last van had. Toen ik dat begon op te noemen, had ik zoiets van, o shit, dat is best wel veel. Toen werd het een beetje akward, want toen vroeg die hoe het met mijn ontlasting ging. Emm… goed? Denk ik? Maar ja, toen ging die vragen wat ik zoal at op een dag, Dan sta je ook met je mond vol tanden. Want ik hou echt niet bij wat ik op een dag eet. Maar toen schoot mijn moeder mij gelukkig te hulp. En toen moest ik mijn pols geven. Hij ging er aan voelen en kijken of ik goed reageerde op bepaalde stoffen of zo. Ik weet nog dat ik dacht: what the hell is he doing? Maar voor hem was het blijkbaar duidelijk, want hij knikte en haalde een doos met kleine buisjes tevoorschijn en terwijl hij aan het voelen was aan mijn pols, ging hij met die buisjes voor mijn borstkas en voorhoofd zwaaien. Toen ik vroeg wat er in zat, zei hij doodleuk dat er allemaal parasieten en bacteriën in zaten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een beetje geschokt was door die medeling. Gewoon in buisjes bewaren enzo. Dat vind ik toch een beetje eng. Van mij mag hij dat prima doen, ze in buisjes bewaren en zo, maar als ie er mee rond gaat zwaaien, dan denk ik toch elke keer weer dat ze er uit ontsnappen en in mij kruipen. Gewoon een gedachte. Maar hij bleef er mee rond zwaaien, en aan mijn pols voelen, maar hij kon daardoor wel zien waar ik niet tegen kon. Op een gegeven moment, pakte hij een andere doos, en daar zaten allerlei dingen in zoals, melk, gluten, suiker, ect. (wel ook allemaal in een buisje) Daar ging hij vervolgens ook mee voor mijn gezicht rond zwaaien. En als hij vond dat een buisje effect had, dan zette die hij tegen de rand aan.  Uiteindelijk, na een uur daar gezeten te hebben waren we eindelijk klaar. Hij draaide zich om en pakte een lijst en begon allerlei dingen aan te strepen en te vinken. Toen gaf hij die aan mij en hij zei: hier heb je de lijst van dingen die je allemaal niet mag en juist wel en je moet op een dieet. BOEM! Ik ging die lijst bekijken en hij had van alles aangestreept en kruisjes en vinkjes bij gezet. Ik snapte er niks van. Kort samen gevat, na een hele uitleg van de dokter, ik mag geen suiker, geen zuivel, geen tropisch fruit en geen noten. Ik denk dat zuivel het moeilijkst is van allemaal omdat ik dat het meest eet, maar suiker het moeilijkst is te vermijden omdat het overal inzit. Ik doe dit nu al een tijdje, maar in het begin was het heel erg wennen. Opeens mocht ik niets meer op brood doen wat ik normaal wel deed, want er zat suiker of zuivel in. Je moet ook overal op letten wat je koopt, of er niks inzit wat je niet mag. Maar ik weet waar ik het voor doe. Er is wel een groot plus punt: ik mag vis! We hebben thuis nóóit vis. En nu wel! Ik heb nu ook allemaal crackers en dat soort shit. En het vreemdste is, als ik op school eerst een snoepje, of een hapje pizza van iemand wou, kreeg ik het nooit. Zit ik op een dieet, hoor ik opeens, ‘Hé Jasmijn! Wil je een stukje pizza? Ik heb over! Wat!? Waarom nu opeens wel? Maar ik krijg nu wel een hele hoop zelf beheersing, want ik heb meer dingen qua eten geweigerd dan ooit. Here goes healthy me! 

Lots of Love, Jasmijn

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s